آیین ما | نوشته های علی صفدری در زمینه ادیان، ملل و انسانها

علی صفدری | Ali Safdari

صاد

۶ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «قرآن» ثبت شده است


    جواب سوال سوم: سوال پرسیدی شما قائلید خدای متعال انبیا را از ارتکاب گناهان مصون و معصوم داشته و آنها به همه ‏وظایف خود عمل کرده و هیچ وظیفه ‏ای را ترک نمی‌‏کنند، در این صورت استحقاق ‏پاداشی برای انجام وظایف و اجتناب از گناهان نخواهند داشت؛ زیرا اگر خدای متعال ‏هر شخص دیگری را هم معصوم قرار می‏داد، مانند ایشان بود.

    

     ما گمان می‌کنیم که معصوم بودن یعنی مجبور بودن بر ترک گناه. واقعیت مطلب چنین نیست. معصوم بودن به معنای مجبوربودن بر انجام وظایف و ترک گناهان نیست و خدا را عاصم و حافظ‌ دانستن برای معصومین به معنای نفی استناد کارهای اختیاری به خود ایشان نمی‌‌باشد؛ زیرا هر چند همه پدیدها در نهایت مستند به اراده تکوینی الهی است، استناد کار به او وجه مضاعفی خواهد داشت؛ ولی اراده الهی در طول اراده انسان است، نه در عرض آن و نه به عنوان جانشینی برای اراده وی

     سوال : ضرورت ظهور اسلام تحریف انجیل و آئین مسیحیت بوده است؛ چنانکه تورات و انجیل تحریف نمی شد ظهور اسلام ضرورت داشت و قرآن نازل می شد؟

سلام / در واقع صورت سوال صحیح نیست؛ چرا که به هیچ وجه ضرورت ظهور اسلام تحریف انجیل و تورات وآئین مسیحیت نبوده است. تورات وانجیل چه تحریف می شدند چه تحریف نمی شدند باز باید قرآن نازل می شد و اسلام می آمد چون آنها زمان داشتند. خداوند یک دارویی را با یک مدت زمانی تجویز کرده است باید شریعت به کمال می رسید «الْیَومَ أکْمَلتُ لَکُمْ دینُکُم وأتمَمْتُ عَلیکُم نُعمَتی و رَضیتُ لُکُم الإسلامَ دیناَ» اصلاً اسلام به عنوان تکمیل کننده و خاتمیت پیامبر باید مطرح می شد و ربطی به تحریف آنها ندارد.


علی صفدری - طهران
۰ نظر ۲۷ ارديبهشت ۹۲ ، ۰۲:۰۱
سایت آیین ما


     جواب سوال چهارم: سوال نمودی در آیه اول سوره فتح آمده که خداوند گناه پیامبر اسلام را بخشیده است. پس چگونه شما قائل به عصمت پیامبرتان و گناه نکردن وی هستید؟

   

     در آیه دوّم از سوره فتح، خدا به رسولش می‌فرماید: «لِیَغفرَ لکَ اللهُ ما تَقَدّمَ مِن ذَنبِکَ و ما تأخَّرَ» تا این که خدا گناهان گذشته و آینده تو را ببخشد. مراد از «ذنب» (به معنی گناه) در آیه‌ی شریفه، گناه و معصیت الهی نیست، بلکه گناهی است که مشرکین به پیامبر نسبت می‌دادند. خداوند در ابتدای سوره فتح، خطاب به پیامبر می‌فرماید: ما با فتح مکّه و موقعیتی که به تو دادیم، تمام گناهان نسبت داده شده از سوی مشرکین و تبعات شومی که برای تو در نظر گرفته بودند را بخشیدیم و آنها دیگر با تو برخورد بدی نخواهند داشت.